YİTİRDİM
Toprak
şerha şerha “il” i yitirdim,
“İkra”yı
unuttum, “bil” i yitirdim…
Berceste
sözlerle tezyin edilip,
Derdimi
paylaşan dili yitirdim…
Teselli
faslından kelâmı geçtim,
Dostça
kenetlenen eli yitirdim…
Yıldızlar
ufkumu aydınlatırken,
Gönlümü
titreten teli yitirdim…
Bulutlar
boşalır, bereket yağar,
Çileyle
çağlayan seli yitirdim…
Acı
haberlerle ruhum sarsılır,
Şirazeyi
tutan dalı yitirdim…
Metodum
boş, kaynaklarım kurumuş,
Kovanım
boşalmış balı yitirdim…
Dağ
bayır demeden düşsem izine,
Menzile
götüren yolu yitirdim…
Ezelden
ebede muhkem köprüler,
Köpüren
ırmakta salı yitirdim…
Sevgiler
sığ mı sığ, sevdalar sanal,
Mecnunu
bekleyen çölü yitirdim…
Bahçemde
rengârenk kutlu nefesti,
Yoluna
sermeye gülü yitirdim…
İçimi
sızlatan bir derde düştüm,
Ateşimi
örten külü yitirdim…
Amel
defterimde suçlar kabarık,
Tövbe
dilekçemde pulu yitirdim…
Esma
ve sıfatlar unutulmuş hep,
Günbeyli’yi
sarsan hâli yitirdim…
Gönlümü
titreten teli yitirdim…
Mahmut
TOPBAŞLI
