BÜLBÜL
Dalda büklüm büklüm, yaprakta nakış,
Visâl-i aşk ile nazlı bir bakış…
Okşar yüreğini rüyada gülün,
Sezadır sevdası güle bülbülün.
Toprak uyanınca sorar goncayı,
İçli duygularla sarar goncayı.
Köklerden toprağa inerken sevda,
Bülbülün çilesi başlar o anda.
Dört mevsim feryadı gelir öteden,
Kokusu muştudur bilir öteden.
Buğulu gözlerle gonca nalândır,
Bülbülün sesi dost, ağyar yalandır.
Hüzünle iç çekip, gülzarı anar,
Tefekkür mülkünde bilerek yanar.
Sönmeyen bir yangın, bitmeyen çile,
Gecenin setresi örtmez, nâfile…
İnce sızılara mesken yüreği,
Zamanı ıslatır kadim dileği.
Şu arşa yükselen figan senindir,
Bilirim derdin çok, aşkın derindir.
Gülün aşkı sırsa bülbül sesinde,
Günbeyli gül ister her nefesinde
