BEN OLDUM
Düşüp aşk oduna yanan ben oldum,
Hicrana kapılıp kanan ben oldum.
Misk kokulu imbiklerden süzülen,
Hüznümü yeniden anan ben oldum.
Sevda sağıp asumandan sîneme,
Gülzâra dalmışım sanan ben oldum.
Gözyaşımı mesken tutarken derdim,
Temmuz akşamında donan ben oldum.
Zirvelere vurgun kuş yüreğimle,
Çöllere hoyratça konan ben oldum.
Vuslata ererken dönüp göz kırpan,
Yıldızlar yanınca sönen ben oldum.
Ben oldum titreyen bülbül sesinde,
Dilek çıkmazında dinen ben oldum.
Sığınıp içime yalnızlığımdan,
Yüz akıyla öze dönen ben oldum.
Kırıp gönlümdeki firûze yayı,
Özge yalnızlığı yenen ben oldum.
Dere kenarında ağlayan söğüt,
Ceylan yüreğine inen ben oldum.
Günbeyli’yi yakan meçhul sevincin,
İpek mendilini sunan ben oldum.
