Gönül düştü
aşk oduna
Ocağımı
kül eyledi
Ermek
için muradına
Gözyaşımı sel eyledi
Hasretiyle yandı sine
Akıl
aciz kaldı yine
Sevgilinin menziline
Hayatımı yol eyledi
Bağlandığı kutlu
sözdü
Aşkın
deryasında yüzdü
Çiçek
çiçek hikmet süzdü
Kovanımı
bal eyledi
Ümidini tüketmedi
Ferhat
oldu ah etmedi
Dikeniyle incitmedi
Gülşenimi
gül eyledi
Hoş
göründü nice çile
Şükretti çileye bile
Vird
eyleyip aşkı dile
Mizanımı
kul eyledi
Nazar
edip dıştan öze
Hoş
göründü her şey göze
Sahip
çıktı kutlu söze
Günbeyli’yi
dil eyledi
